Hieronder lees je het verslag van Richard van der Kruijk, algemeen secretaris van VleesNL, over het rondetafelgesprek in de Tweede Kamer. Onderaan vind je een link naar ons position paper, dat we vooraf bij de Kamer hebben ingediend.
Op woensdag 4 november zat ik namens VleesNL aan tafel in de Tweede Kamer, bij het rondetafelgesprek over de AMvB Dierwaardige veehouderij. De Wet dieren schrijft voor dat de veehouderij in 2040 dierwaardig is. In deze algemene maatregel van bestuur werkt het kabinet dat stap voor stap uit in concrete regels.
Bij een rondetafelgesprek laten Kamerleden zich informeren door deskundigen en betrokkenen, ter voorbereiding op het debat. Er waren tien sprekers: wetenschappers van Wageningen University & Research en de Universiteit Utrecht, LTO Nederland, Caring Farmers, de Dierenbescherming, de Dierencoalitie, Dier&Recht, Eyes on Animals en VleesNL.
In 2025 ondertekenden wij het convenant Stappen naar een dierwaardige veehouderij, samen met de overheid, andere sectorpartijen en de Dierenbescherming. We delen dus die ambitie.
Meer dierenwelzijn betekent hogere kosten, en die moeten via de markt worden terugverdiend. Europa is onze thuismarkt, dus ook afnemers elders in Europa moeten de extra eisen erkennen en ervoor betalen. Daarom willen we die extra eisen voor dierenwelzijn koppelen aan een keurmerk, met afspraken in de keten over afname en meerprijs. Dan ziet de koper waarvoor hij meer betaalt.
Over het doel waren de meeste sprekers het eens, over de weg ernaartoe minder. LTO vergeleek het met een wielerkoers: het convenant is de kopgroep die het peloton meetrekt, de AMvB de bezemwagen die de achterblijvers oppikt. De dierenorganisaties namen dat beeld over, maar zij willen dat de bezemwagen sneller rijdt.
Wij zien daar een risico. Haalt de bezemwagen het peloton in, dan worden stappen verplicht voordat er een markt voor is. Veehouders maken dan de kosten, terwijl niet zeker is dat iemand ervoor betaalt. Geïmporteerd vlees hoeft tegelijkertijd niet aan die regels te voldoen. We vroegen de Kamer daarom om vertrouwen in de route van het convenant en om de tijd en zekerheid die daarvoor nodig zijn.
Die zekerheid hebben alle schakels nodig die moeten investeren, van veehouder tot slachterij. Daarover gaat ook het rapport ‘Een boer met kiespijn lacht niet’ van de Nationale ombudsman, dat op dezelfde dag verscheen. Hij stelt dat de overheid de afgelopen jaren onbetrouwbaar was voor boeren en pleit voor langetermijndoelen en standvastig beleid.
Tot 13 november kunnen Kamerleden schriftelijk vragen stellen aan de staatssecretaris. Het debat staat gepland op 18 januari.
Lees ons position paper voor het rondetafelgesprek hier.
(1).png)
